Een wolkje in mijn koffie

Ik drink mijn koffie verkeerd. Als kind leerden broer en ik melk drinken met een zwart wolkje koffie erin. Een donderwolkje dus. En dat is altijd zo gebleven bij mij. Broer profiteerde daar dikwijls van om zijn speculaas even te soppen bij mij, met een modderbodempje koek als gevolg. Maar ik dwaal af.

Enkele weken geleden, een wolkje op mijn revers, ging ik een ontbijten bij Clouds in my coffee. Een geweldige hangplek met een geweldige naam in Saint-Amandsberg, of all places.
De übersympatische koffiedame viel als een blok voor dat wolkje - het opgespelde - en plannen werden gemaakt.

Ik liet me even gaan en maakte meteen een volledig setje, drie weerstoestanden indachtig. Hoe je zo'n shrinkel maakt lees je hier. In plaats van zilverpapier gebruikte ik deze keer bakpapier, dat ik over de bodem van een springvorm spande. Papier op de bodem, springvorm erop.
Je shrinkel kleeft minder en komt makkelijker los, een ontdekking.

Zij kent al die wolken volgens mij met naam en toenaam. Ik ben benieuwd wanneer de eerste donderwolk daar in Sint-Amandsberg de kop zal opsteken.

Seizoenen

Met mijn hoofd zit ik al tussen de paaslelies en de kippeneitjes. De natuur werkt nog niet echt mee (hoewel we op de boerenmarkt vanochtend een reuzenei kochten van een wel heel enthousiaste kip/de eierdoos kon niet meer toe). Maar een stageweek in het eerste leerjaar komt eraan met als thema... Pasen. 
Om wat op gang te komen, ging ik snuffelen in enkele fijne boekenwinkels. En daar viel mijn oog op Blexbolex' Seizoenen.

Het lijkt een boek uit de jaren stillekens, maar dat is het niet. Kijk je even mee?

Prachtig toch? 

Heb je leuke lente/paasboekentips, vuur ze maar af!

Mijn held

Na het bloeden volgde het heldendom...

Voor nostalgische romantiek moet u bij haar zijn!

Oproltasje

We maakten een deal. Breiheld als ik ben, bezorgde ik haar de wol. Zij breide de col. Een schitterende lekker warme tweede huid.
Ik mocht voor haar stofjes kiezen in haar lievelingskleuren, en er een tasje van maken dat in de rugzak kan (voor al die dingen die je nooit terugvindt in zo'n onding).

Ze is een nogal stoere griet, gaat in haar eentje dagen wanderen in het hoge noorden, fietst door het leven en door Brussel. Dus dacht ik aan stoere oprolfietstassen + deze veel te dure lunchbag.

Helemaal dicht. Kan ook opgerold worden.

Helemaal open, met drie standen en zicht op onze badrand.

De beestjes komen van Julija's Shop uit Antwerpen.
De lange die op het punt staat een dansje te doen is mijn favoriet!

Want

* Want het wordt weer kouder, hoera.

* Want met een tegoedbon alleen kwam ik er niet vanaf op het kerstkadootjesboomhutruilfeest.

* Want je mag een wollen trui dus wél wassen op 60° + lekker heet in de droogkast drogen.

Voor: xxxl trui, type populaire Deense thrillerreeks.

Na: xs trui, type Paulus de Boskabouter tekenfilm.

Proefmodel: ik paste haar patroon aan en gebruikte haar geweldige uitleg (in sappig Amerikaans).

Voor echt nu: dikke vrienden op het eerste gezicht.

Door het vervilten van de trui hoef je niets af te zoomen, de wol klit zo vast aan elkaar dat ze winddicht en onuitrafelbaar wordt. Het onderrandje is aanpasbaar in lengte, afhankelijk van het type overvest.

Ik maakte ze op maat van een standaard manmens, vooral iets langer aan de vingertoppen dan op het patroon. De duimen in Amerika zijn precies wel van groter formaat dan in onze lage landen, dus daaraan veranderde ik niets. Voor een standaard vrouwmens kort je best vooral de duim wat in.

Laat die kringlooptruien maar ruien!