Daar is ze!

Ik ken er die erover bloggen, die er vooral niet over willen praten, en ik ken er die van haar dé excuustruus maken om het klussen nog wat uit te stellen...

Maar wij hebben ze gevonden, die lente! Welgeteld twee weken geleden vertoefde ze in Nantes, ter hoogte van café Au plein Sud. En aangezien Nantes nu echt niet zo ver van alhier is, heb ik er het volste vertrouwen in. Ze komt. (Met de trein.)

Tada!

Over Nantes gesproken, daar moet je op je zomerse autoroute naar de zon toch even op de rempedaal duwen. Echt, zo'n fijne stad. European green capital ook - al kan je je daar sinds de recente nominatie van Brussel voor 2014 vragen bij stellen. 

Veel plaats voor de voetgangsters die wij zijn, nog meer plaats voor de pedalen die we fietsgewijs op reis graag doen ronddraaien. Veel groen, ruimte, en water.

Voor de lekkerbekken zijn er de LU koekjes. De oude LU fabriek werd herbakken tot een geweldig cultuurhuis. Je kan er ook eten en drinken, schuilen voor de regen zon, een fotootje trekken en snuisteren in de geweldige boekenhoek.

En er zijn ook beesten. Het eiland in de Loire wordt bevolkt door een reuzenolifant, onderwaterdieren en een bende kreatievies. 'Les Machines de l'île' doen dromen van de reus en de duiker die Antwerpen al eens bezochten. 

En dat klein beurreke?

Dat staat vol dessertideetjes. Wordt vervolgd!

Een wolkje in mijn koffie

Ik drink mijn koffie verkeerd. Als kind leerden broer en ik melk drinken met een zwart wolkje koffie erin. Een donderwolkje dus. En dat is altijd zo gebleven bij mij. Broer profiteerde daar dikwijls van om zijn speculaas even te soppen bij mij, met een modderbodempje koek als gevolg. Maar ik dwaal af.

Enkele weken geleden, een wolkje op mijn revers, ging ik een ontbijten bij Clouds in my coffee. Een geweldige hangplek met een geweldige naam in Saint-Amandsberg, of all places.
De übersympatische koffiedame viel als een blok voor dat wolkje - het opgespelde - en plannen werden gemaakt.

Ik liet me even gaan en maakte meteen een volledig setje, drie weerstoestanden indachtig. Hoe je zo'n shrinkel maakt lees je hier. In plaats van zilverpapier gebruikte ik deze keer bakpapier, dat ik over de bodem van een springvorm spande. Papier op de bodem, springvorm erop.
Je shrinkel kleeft minder en komt makkelijker los, een ontdekking.

Zij kent al die wolken volgens mij met naam en toenaam. Ik ben benieuwd wanneer de eerste donderwolk daar in Sint-Amandsberg de kop zal opsteken.

Seizoenen

Met mijn hoofd zit ik al tussen de paaslelies en de kippeneitjes. De natuur werkt nog niet echt mee (hoewel we op de boerenmarkt vanochtend een reuzenei kochten van een wel heel enthousiaste kip/de eierdoos kon niet meer toe). Maar een stageweek in het eerste leerjaar komt eraan met als thema... Pasen. 
Om wat op gang te komen, ging ik snuffelen in enkele fijne boekenwinkels. En daar viel mijn oog op Blexbolex' Seizoenen.

Het lijkt een boek uit de jaren stillekens, maar dat is het niet. Kijk je even mee?

Prachtig toch? 

Heb je leuke lente/paasboekentips, vuur ze maar af!

Mijn held

Na het bloeden volgde het heldendom...

Voor nostalgische romantiek moet u bij haar zijn!

Oproltasje

We maakten een deal. Breiheld als ik ben, bezorgde ik haar de wol. Zij breide de col. Een schitterende lekker warme tweede huid.
Ik mocht voor haar stofjes kiezen in haar lievelingskleuren, en er een tasje van maken dat in de rugzak kan (voor al die dingen die je nooit terugvindt in zo'n onding).

Ze is een nogal stoere griet, gaat in haar eentje dagen wanderen in het hoge noorden, fietst door het leven en door Brussel. Dus dacht ik aan stoere oprolfietstassen + deze veel te dure lunchbag.

Helemaal dicht. Kan ook opgerold worden.

Helemaal open, met drie standen en zicht op onze badrand.

De beestjes komen van Julija's Shop uit Antwerpen.
De lange die op het punt staat een dansje te doen is mijn favoriet!