Fridafuif

Frida's neefjes keken al weken uit naar wat zij zelf de Fridafuif noemden.

Dik 5 maanden nadat ze haar eerste gilletje slaakte, maar eigenlijk heel fijn zo'n 'verlaat' feest. Iedereen lekker uitgeslapen en Frida zelf die ook met volle teugen van zoveel aandacht genoot.

Je zou van minder, met zoveel oetsiekoetsie gezichten die je van alle kanten toelachen, veel te veel cadeautjes en een eigen nummer (dank je Mr. Mitchell!) als kers op de taart.

Lieve tanties, peeties en oma's zorgden mee voor een goed gevulde desserttafel. Ik sloeg weken op voorhand aan het pompondraaien, goed voor meters pomponslingers, bloemen en frida's feesttaart topper. Die feesttaart, dat was een reuze biscuit met een vleugje smurfentaartsmaak: slagroom, abrikozen en witte chocolade, mmm.

Een dag met een zonnegeel gouden randje (waar Frida achteraf nog 2 dagen van moest bekomen)... 

Bloemig bloomertje

Zondag was Lenthefeest. Geen feest van toen onzere taal nog Nederlandsch heettege, maar feest voor Lenthe, een babymeisje dat 9 maanden geleden kwam piepen.
Ik was al langer zwaar gecharmeerd door wat de Engelsen zo mooi een bloomertje noemen. Met de zomer in zicht leek zo'n fleurig billenbroekje dan ook perfect voor weldra in het pamperzweet badende billetjes.

Ik ging niet voor het omkeerbare exemplaar dat Eloleo zo mooi uitdokterde, maar voor een lichte versie.

Het patroon zit bij de tea party jurk van Oliver+S.

Toen het rekkertijd was - het broekje aaneengestikt, enkel nog de elastiek toe te voegen - las ik pas: 'Adjust the length of the elastic to fit the child's leg'. 
Bij gebrek aan kinderbillen werden bekinderde vrienden geraadpleegd en ging ik in de wibra stiekem bodybillen meten (dank je Miek!). 
Een meisje van 9 maanden heeft een bilomtrek van zo'n 26 cm. Het is maar dat u het weet.

En hop, de bloomer in een taartjesdoosje van de AVA, een kippenbil op de barbecue en Lenthefeest was het!

Daar is ze!

Ik ken er die erover bloggen, die er vooral niet over willen praten, en ik ken er die van haar dé excuustruus maken om het klussen nog wat uit te stellen...

Maar wij hebben ze gevonden, die lente! Welgeteld twee weken geleden vertoefde ze in Nantes, ter hoogte van café Au plein Sud. En aangezien Nantes nu echt niet zo ver van alhier is, heb ik er het volste vertrouwen in. Ze komt. (Met de trein.)

Tada!

Over Nantes gesproken, daar moet je op je zomerse autoroute naar de zon toch even op de rempedaal duwen. Echt, zo'n fijne stad. European green capital ook - al kan je je daar sinds de recente nominatie van Brussel voor 2014 vragen bij stellen. 

Veel plaats voor de voetgangsters die wij zijn, nog meer plaats voor de pedalen die we fietsgewijs op reis graag doen ronddraaien. Veel groen, ruimte, en water.

Voor de lekkerbekken zijn er de LU koekjes. De oude LU fabriek werd herbakken tot een geweldig cultuurhuis. Je kan er ook eten en drinken, schuilen voor de regen zon, een fotootje trekken en snuisteren in de geweldige boekenhoek.

En er zijn ook beesten. Het eiland in de Loire wordt bevolkt door een reuzenolifant, onderwaterdieren en een bende kreatievies. 'Les Machines de l'île' doen dromen van de reus en de duiker die Antwerpen al eens bezochten. 

En dat klein beurreke?

Dat staat vol dessertideetjes. Wordt vervolgd!

Seizoenen

Met mijn hoofd zit ik al tussen de paaslelies en de kippeneitjes. De natuur werkt nog niet echt mee (hoewel we op de boerenmarkt vanochtend een reuzenei kochten van een wel heel enthousiaste kip/de eierdoos kon niet meer toe). Maar een stageweek in het eerste leerjaar komt eraan met als thema... Pasen. 
Om wat op gang te komen, ging ik snuffelen in enkele fijne boekenwinkels. En daar viel mijn oog op Blexbolex' Seizoenen.

Het lijkt een boek uit de jaren stillekens, maar dat is het niet. Kijk je even mee?

Prachtig toch? 

Heb je leuke lente/paasboekentips, vuur ze maar af!