Bloemig bloomertje

Zondag was Lenthefeest. Geen feest van toen onzere taal nog Nederlandsch heettege, maar feest voor Lenthe, een babymeisje dat 9 maanden geleden kwam piepen.
Ik was al langer zwaar gecharmeerd door wat de Engelsen zo mooi een bloomertje noemen. Met de zomer in zicht leek zo'n fleurig billenbroekje dan ook perfect voor weldra in het pamperzweet badende billetjes.

Ik ging niet voor het omkeerbare exemplaar dat Eloleo zo mooi uitdokterde, maar voor een lichte versie.

Het patroon zit bij de tea party jurk van Oliver+S.

Toen het rekkertijd was - het broekje aaneengestikt, enkel nog de elastiek toe te voegen - las ik pas: 'Adjust the length of the elastic to fit the child's leg'. 
Bij gebrek aan kinderbillen werden bekinderde vrienden geraadpleegd en ging ik in de wibra stiekem bodybillen meten (dank je Miek!). 
Een meisje van 9 maanden heeft een bilomtrek van zo'n 26 cm. Het is maar dat u het weet.

En hop, de bloomer in een taartjesdoosje van de AVA, een kippenbil op de barbecue en Lenthefeest was het!

Oproltasje

We maakten een deal. Breiheld als ik ben, bezorgde ik haar de wol. Zij breide de col. Een schitterende lekker warme tweede huid.
Ik mocht voor haar stofjes kiezen in haar lievelingskleuren, en er een tasje van maken dat in de rugzak kan (voor al die dingen die je nooit terugvindt in zo'n onding).

Ze is een nogal stoere griet, gaat in haar eentje dagen wanderen in het hoge noorden, fietst door het leven en door Brussel. Dus dacht ik aan stoere oprolfietstassen + deze veel te dure lunchbag.

Helemaal dicht. Kan ook opgerold worden.

Helemaal open, met drie standen en zicht op onze badrand.

De beestjes komen van Julija's Shop uit Antwerpen.
De lange die op het punt staat een dansje te doen is mijn favoriet!

Want

* Want het wordt weer kouder, hoera.

* Want met een tegoedbon alleen kwam ik er niet vanaf op het kerstkadootjesboomhutruilfeest.

* Want je mag een wollen trui dus wél wassen op 60° + lekker heet in de droogkast drogen.

Voor: xxxl trui, type populaire Deense thrillerreeks.

Na: xs trui, type Paulus de Boskabouter tekenfilm.

Proefmodel: ik paste haar patroon aan en gebruikte haar geweldige uitleg (in sappig Amerikaans).

Voor echt nu: dikke vrienden op het eerste gezicht.

Door het vervilten van de trui hoef je niets af te zoomen, de wol klit zo vast aan elkaar dat ze winddicht en onuitrafelbaar wordt. Het onderrandje is aanpasbaar in lengte, afhankelijk van het type overvest.

Ik maakte ze op maat van een standaard manmens, vooral iets langer aan de vingertoppen dan op het patroon. De duimen in Amerika zijn precies wel van groter formaat dan in onze lage landen, dus daaraan veranderde ik niets. Voor een standaard vrouwmens kort je best vooral de duim wat in.

Laat die kringlooptruien maar ruien!

Boeken-tas

K. ging op reis, en wou mee: een boeken tas. Voor al die grote, kleine, dikke en andersvormige kinderboeken waar haar meisjes zo verslingerd aan zijn. 

Het werd een ruime tas, afgemeten op mijn langste en breedste kinderboek. 

K. wou een klep. Het hoe van zo'n klep vond ik terug bij deze ijverige naaister. De riemen komen aan de voorkant iets lager, zodat de hou-je-klep-toe ertussen kan. 

En dat kleine zakje? Da's voor na de reis, voor die -waar zit ze ook alweer - biebkaart.

Ps: Abominabel slechte foto, de tas mocht haar vlieger niet missen. En zo kan je je ook eens iets voorstellen bij mijn wc-by-night.

Strijk (niet om te lachen)

Bericht aan mezelf: strijk nooit op een rits, en nog minder als je tasje al helemaal afgewerkt is.

Zoek de aaneengesmolten rits tandjes...

Sprookjes in een tasje

Lieve K. werd 2. 
Ze is jongste van 3, met twee grote broers. Een echt meisje. 
Dus mocht er al een klein beetje bling bling bij, en als tegenhanger van al die lego in huis: haar eigen kleine 'peetjes'.

De appel toverde ik eerder al eens op een rugzakje. De achterkant werd een sprookjesbos(je).

En vanbinnen: een bling bling spiegeltje (met dank aan dit meisje voor de tip), kralen, sneeuwwitje en haar entourage (de prins zit met de andere dwergen en de heks te kaarten), een toverstaf en een paddenstoelenlichtje.

Een echte sjakossenmadam. Dat belooft.

Voor een bijna bruidje

Ze telt de dagen af, in juli is het zover. Maar dit weekend is helemaal van het bijna bruidje alleen. En een bende vriendinnen erbij natuurlijk.

Met een uitstapje naar haar thuisland, dat lage land, en een ontbijtpicknick op die heerlijk lange treinrit daar naartoe.

De tas is genaaid bij de uitnodiging van die grote dag. De tekst is uitvergroot en met transferfolie opgestreken. 

Voor dat prachtig kaartjesontwerpje stond deze toffe madam in. Ga zeker een piepen op 50 hoorays in 150 days, een heel grappig project waar je vrolijk van wordt, met illustraties die je zwaar doen glimlachen.

Feestweekend

Amai zo'n plezant weekend. 


50.000 euroots van Van Katoen voor Annick for Kenya. Een namiddag vol naar-uitgekeken (waarover morgen meer) maar ook onverwachte ontmoetingen. Mannen die (weliswaar na de whiskey workshop, maar toch) spontaan uitriepen dat ze nog nooit zoveel hippe madammen tesamen gezien hadden...

En een héél fijne stempelworkshop met toffe creatieve madammen. 

Voor de deelneemsters van onze workshop maakten Tweemeisjes en ik ook een boekje met een berg ideetjes. En omdat we gans Vlaanderen én de Nederlanden aan de Hema gommen willen - het kan niet altijd naaien zijn - kan je het boekje hier ook downloaden.


En dan was er nog het nooit-meer-verjaardagen-vergeten boekje. 

Dat gaat, met dank aan de onschuldige kinderhand, naar deze groene madam, la Merlette Blanche. Mail me eens je adres, Merlette!


Na zo'n fantastisch weekend kan een mens kikker al eens in een poel van heimwee vallen... 
Hulp is onderweg, kikker.


Ps: Dank broer voor de fijne foto's!

Hij/Zij tas

Begin dit jaar had ik al aan mijn kleine teen gevoeld dat 2011 het jaar van de snor zou worden.
De koffiesnorrenmok, het betere baardwerk voor een regering, snorrenkussens, een snorrenbaby, snorrenkoekjes,... je zag ze ongetwijfeld ook allemaal passeren.

Geen betere afsluiter dus van het snorrenjaar dan eentje met haar op: de hij/zij snorrentas. 
Sober katoen met flockfolie uit haar winkel.
Een 'hij' trok het snorrentas kerstfeestlotje*, maar zijn 'zij' was er zo niet nog wilder van. Afwachten wie daar de snor draagt.


* In mijn pakje zat een fijn boek van Niccolo Ammaniti en een vette pak chocola :)

.tonChapon. ofte uw kerstkieken

Pardon? Een chapon?
Un chapon est un coq de l'espèce Gallus gallus domesticus qui a été castré afin d'atteindre une plus grande tendreté et une plus grande masse.

Toen Tess me de naam van mijn Secret Santa doorstuurde, dacht ik even dat het een foutje was. Het was niemand minder dan Mamarina, die vorig jaar voor mij van lieve kerstvrouw deed. Een ferme uitdaging dus om haar nu op mijn beurt blij te maken!
Ze houdt van appelgroen en kippen, dus heb ik haar een pot van mijn muurverf een kip, een kiek, gecastreerde haan gestuurd.


De kip is gebaseerd op een Argentijns exemplaar, ooit meegebracht uit Buenos Aires. Ik heb haar familie via het internet proberen traceren, helaas zonder resultaat... Dus maakte ik er zelf eentje.


Wat is er zo bijzonder aan deze kip? Ze eet plastieken zakjes. Liefst van die slappe, die je, nadat ze in haar buik gepasseerd zijn, weer kan hergebruiken om je vuilbak mee te bekleden.
Het is dus zowaar een handige kiek.


Een korte gebruiksaanwijzing:

En hoe maakt u ze?

Druk het patroon af op A3 formaat, of print de twee delen op A4 (die u dan achteraf plakbandgewijs weer verenigt).

Zo ziet ze er afgewerkt uit:

Na het knippen van alle stofdelen maakte ik eerst de poten en vleugels. Dan komt de kop. Let op bij het knippen van de kop: ik knipte één kop + lijf in één deel samen voor de achterkant, en één keer de kop en het lijf (hier effen groen) apart zoals op het patroon getekend. Vooraan komen er immers twee gaten zodat je de zakjes er kan uittrekken en insteken.

Zo ziet dat er dan geknipt uit:

Het groene voorlijf staat niet op de foto.
Bij de kop heb ik wel wat gesukkeld om de lelletjes proper in te naaien. Op zo momenten mis ik haar ruimtelijk inzicht. Dat wil ik u besparen, dus bij deze.

Leg de lelletjes omgekeerd op de goede kant van de stof. Stik vast.

Vouw alle lelletjes goed naar binnen. Leg de goede stofdelen op elkaar en stik rondom. Gebruik het eerste stiksel (waarmee je de lelletjes vastmaakte) als leidraad en stik daarop.


Daarna: deze delen omkeren, opvullen, en de kop onderaan sluiten. Poten aan het achterlijf bevestigen. Voorlijf omboorden aan de boven en onderkant. Zorg ervoor dat de elastiek er aan de kant van de poten nog tussen kan.
En dan rest je enkel nog het voorlijf aan dit stuk bevestigen, met de vleugels ertussen op dezelfde wijze als de lelletjes. Omkeren, rekker erin, knoop voor het oogje en klaar.


Mijn vakantie is al begonnen, hopelijk die van jullie ook gauw!

De howdy cowboy holster

Het patroon, voor mochten er zoals deze madam nog tantes of moeders of zusters of moemoes zijn die er eentje willen maken.

Afprinten op A4 formaat.
Veel plezier ermee!

Howdy

Mijn meetjesman werd 4. Hij is een kereltje met veel fantasie, en het toeval wil dat zijn tante daar ook een tandje van weg had heeft.

Roodkapje in het bos dat eigenlijk den hof is. 

De baby op schoot is niet mijn grote broer ;)

De jongste moest altijd de pineut indiaan zijn. 

Het skai vestje maakte mijn mama in tweevoud (cowboy en indiaan droegen dezelfde outfit). 

Het beeld dat ik van dat fenomenale vestje had werd gecombineerd met haar patroon en haar vakkundige uitleg. En we waren vertrokken...

Lederen kringloopwinkelbroek

wordt vestje

met koetjesbont voering. 

De metalen knopen zijn drukknopen.

Wandelstaf

wordt een s(t)okpaardje.

De riemen zijn van reepjes broek gemaakt.

De broek leverde ook nog een holster met riem op...

en een snor. Een 'sjalleke' mocht ook niet ontbreken.

En stoere meteman: "If your Horse aint wanting to go there, neither should you."