Want

* Want het wordt weer kouder, hoera.

* Want met een tegoedbon alleen kwam ik er niet vanaf op het kerstkadootjesboomhutruilfeest.

* Want je mag een wollen trui dus wél wassen op 60° + lekker heet in de droogkast drogen.

Voor: xxxl trui, type populaire Deense thrillerreeks.

Na: xs trui, type Paulus de Boskabouter tekenfilm.

Proefmodel: ik paste haar patroon aan en gebruikte haar geweldige uitleg (in sappig Amerikaans).

Voor echt nu: dikke vrienden op het eerste gezicht.

Door het vervilten van de trui hoef je niets af te zoomen, de wol klit zo vast aan elkaar dat ze winddicht en onuitrafelbaar wordt. Het onderrandje is aanpasbaar in lengte, afhankelijk van het type overvest.

Ik maakte ze op maat van een standaard manmens, vooral iets langer aan de vingertoppen dan op het patroon. De duimen in Amerika zijn precies wel van groter formaat dan in onze lage landen, dus daaraan veranderde ik niets. Voor een standaard vrouwmens kort je best vooral de duim wat in.

Laat die kringlooptruien maar ruien!

Howdy

Mijn meetjesman werd 4. Hij is een kereltje met veel fantasie, en het toeval wil dat zijn tante daar ook een tandje van weg had heeft.

Roodkapje in het bos dat eigenlijk den hof is. 

De baby op schoot is niet mijn grote broer ;)

De jongste moest altijd de pineut indiaan zijn. 

Het skai vestje maakte mijn mama in tweevoud (cowboy en indiaan droegen dezelfde outfit). 

Het beeld dat ik van dat fenomenale vestje had werd gecombineerd met haar patroon en haar vakkundige uitleg. En we waren vertrokken...

Lederen kringloopwinkelbroek

wordt vestje

met koetjesbont voering. 

De metalen knopen zijn drukknopen.

Wandelstaf

wordt een s(t)okpaardje.

De riemen zijn van reepjes broek gemaakt.

De broek leverde ook nog een holster met riem op...

en een snor. Een 'sjalleke' mocht ook niet ontbreken.

En stoere meteman: "If your Horse aint wanting to go there, neither should you."

Ik ben een breiheld (de recyc'muts)

... in't diepst van mijn gedachten. 

Maar het komt er precies niet echt uit.


Aan ideeën geen gebrek, maar van den draad tot den daad is een ander paar mouwen. 
Ik word holderde-brei-bolder verliefd op zoveel wollige draad als ik nog maar de Veritas binnenstap. Al die warme kleuren, zachte bollen opeen gestapeld. Ik zie al meters sjaal voor mij waar ik helemaal in wil wegkruipen.
Maar ik slaag er maar niet in een breiwerkje af te maken.


Het opstel 'Mijn weekeinde" uit het vierde leerjaar sprak al boekdelen. 
Ik schreef:
"We hebben samen naar de top 30 gekeken. 
Dan moesten we naar bed.
Zaterdag na het onbijt (foei!) moest ik breien en 's middags ook."
Het was toen al van moeten :)

Ik bewonder al die procesbreisters, die helemaal in het hier-en-nu steek na steek met vaste hand van de ene naald naar de andere gooien. Of die productbreisters, zoals deze madam, die hun pendelrit en de treinconducteur opvrolijken met het tikken van hun naalden, en thuiskomen met een afgewerkt breistuk.


Maar voor niet-breisterren zoals ik is er hoop! 


In de kringloopwinkels slaan ze er deze dagen mee om je oren. De wollen muts. 
Meestal twee-lagig. Meters dik, om van elk hoofd een wolkop te maken. 
Geef toe, zo'n mutsen zijn geen gezicht.
Maar van deze muts kreeg ik het helemaal warm...

...want ze zou een 'snood' worden, je weet wel, zo'n sjaal-uit-één-stuk die als een kraagje over je hoofd past.
Het is een projectje van niets, want op één-twee-drie gefikst. Voor echte product-niet-breisters dus!


Aan de slag.
1. Kies een muts die dubbel gebreid is. Je muts heeft dan op het eerste gezicht twee lagen. Maar eigenlijk is het één lange gebreide koker, waarvan de uiteinden bovenaan dichtgetrokken zijn met een draad rondom rond, en dan aan elkaar vastgemaakt werden.
Zo'n muts heb je dus nodig.


2. Bekijk goed waar de draad zit die de steken rondom dichtgetrokken heeft tot een 'tsjoep' bovenaan. Knip die draad voorzichtig door.


3. Neem een stopnaald (met een stompe punt) bij de hand met een heel lange draad in hetzelfde kleur als je muts. Ga met de draad door alle steken die bovenaan uitsteken. Doe dit voorzichtig en trek de originele (korte) draad er tegelijkertijd voorzichtig uit. Zo trek je het breiwerk niet aan flarden.
Als je helemaal rond bent, trek dan de rand voorzichtig open, tot die zo breed is als de breedte van je muts. Hiervoor heb je dus die heel lange draad nodig. 
Knoop de draad dicht.

4. Doe aan het andere uiteinde van je koker hetzelfde. Je zal merken dat één van de twee uiteinden wel 'afgeboord' is. Voor de zekerheid ben ik toch ook door deze kant van het breiwerkje gegaan met een draad.

5. Nu vouw je alles weer dubbel. Vouw de randen naar binnen tegen elkaar en naai met kleine steken vast. Zorg ervoor dat het breipatroon mooi doorloopt over de rand.

6. Een knoopje mag niet ontbreken, en klaar!

Het is in de sjakosj...

... of toch bijna, als jij volgende week vrijdag een beetje geluk* hebt.


Deze madam deed me twee keer met mijn tong draaien bij het zien van deze geweldige sjakosj. 

Ik heb er al 20. Of misschien 24. Maar ik kan ze zo moeilijk weerstaan... Oude sjakosjen. 
Want bij elk paar schoenen hoort toch een sjakosj? 
En bij elk seizoen, tussenseizoen, en dan nog de speciale voor als het eens speciaal mag zijn.


Miserie miserie. 
Want hoe stockeer je 25 sjakosjen? En altijd weer al die handtas schatten van de ene in de andere kieperen. 


Ik heb ze gekocht. Want voor 15 euro kunt ge toch niet sukkelen (zeggen ze bij ons). 
Maar dat betekent dat er eentje weg moet. Onverbiddelijk. Teveel is teveel, ook al zijn ze tweedehands.

Dit tasje is zelfgemaakt door Joana, en kocht ik enkele jaren geleden in het schone Lisboa. Veel naar gekeken, maar amper gebruikt, wegens een teveel aan kleine tasjes.
Het is ongeveer 25 cm lang onderaan en heeft een lange schouderriem.


Is het liefde op het eerste gezicht? 
Draai dan twee keer met je tong. En laat hieronder een berichtje na!*
Alle namen gaan in de sjakosj. Volgende vrijdag wordt voor één van jullie alvast blijdag :)

wOw

Ik ben er niet goed van...
Secret Santa is langsgeweest. Postbodeman stond vertopt achter een rEUze grOte doos aan de voordeur. En onder de arm nog een kleiner doosje, met papierrol. 
Amai. Waarop Piet Postman: Het is niet zwaar hoor.
Ik verwachtte het kleine pakje met rol van Omstebeurt (na haar give-away heb ik mezelf verwend met enkele leuke dingen uit haar winkeltje).
Maar dat Secret Santa ook al van de partij zou zijn, had ik niet zien aankomen.

Rara, wat zit in de grote doos...?

En daar zit je dan, in de zetel, met een pak-van-jewelste op schoot. 
Niemand kijkt, dus heerlijk het papier eraf schEUren, de plakband lOstreKKen, en dan is er dit:
pakjes, pakjes, en nog meer pakjes verstopt in zakjes.
Daar word ik dus ongelooflijk week van. 
Mijn lievelingskleuren, rood en groen en polkadotten, springen eruit. Elk pakje zorgvuldig ingepakt, met een briefje bij, een kaartje, leuke egels en een grappige eekhoorn. En een lieve brief.

Mamarina: je bent een stiekemerd! En een grote schat. 
Bedankt voor zoveel moois, leuks, grappigs, zelfgemaakts, gerecycleerds. Je hebt mijn blog binnenstebuiten gelezen en in één cadeautjesdoos-van-jewelste gestopt. 
Prachtig. En veel te veel, echt. 
Ik ben er niet goed van.

The winners take it all

Mijn eerste give-away, en meteen al zoveel fijne reacties en ideeën...! 
De bommajurk werd een nieuw leven beloofd als halterjurk, rokje, bijpassende haarband, jurk met rechte bandjes, zwierjurk, greasekleedje, moeder-dochterset, hemdje voor stoere kerel, oorbellen, portemonnee,... super.
Er kunnen er maar 2 winnen, en volgens de onschuldige kinderhand zijn dat geworden...


1. Ze kwam op de valreep nog binnengewipt als laatste deelneemster, en leerde haar dochter diezelfde middag nog fietsen. In haar handen wordt de bommajurk een hemdjurkje voor haar fietsende meisje: het is ELS! Ze kwam als eerste uit de bus en gaat dus met de jurk lopen.


2. Haar naam kwam als tweede uit de bus, en verdient dan ook een paar tonBoutoorbellen. De bommajurk wou ze vlijtig ombouwen tot halterjurkje waarmee ze nog deze maand richting trouwfeest ging sjeezen. Hopelijk vindt ze nog een kleedje dat past bij haar nieuwe tonBoutoorbellen... NIEK!

Dames, geef me een gil en dan doet de postduif de rest. 




Fijne zondag, leve het Belgenweer, ik maak er zowaar een naaimiddag van.

Bijna give-away!

Vrijdag de 13e, en al welgeteld 13 naailustige madammen die de bommajurk eens flink onder handen willen nemen... Allemaal heel fijne ideeën, dus heb ik besloten de tonBoutoorbellen mee te verloten :)

Wil je je naam ook nog mee in de verlootpot? Laat hier een reactie achter voor zondagnoen!

Weggevertje - voor doeners

Je las het al bij de naaiclub van de stoffige juffertjes... We deden van rommelmarktje vorige week.
Ik had flinker dan ooit mijn kleerkast opgeruimd, en haalde daaruit maar liefst 4 (!) vuilzakken kledij tevoorschijn die voor eens ende altijd weg mochten. Ik raad het iedereen aan, je voelt je meteen 5 kilo lichter (de weegschaal velde nochthans een ander oordeel), maar goed...

Het was een heel gezellige dag, waarin we menig vrouwmens zagen komen, kirren, en gaan. We hesen lijven in jurken, uit jurken, buiken werden ingetrokken, kortom: het was een paskot en plein air.
Vermand als ik me had, waren er een paar mooie retrojurken (rommelmarkvondsten, mooi van stof maar me achteraf gezien toch niet op het lijf genaaid) die ik gedag wuifde en iemand anders blij maakten. Mooi zo.

Nu duurde die rommelmarkt niet tot in den nachte, dus keerde ik alsnog met enkele onverkochte stukken huiswaarts.
En jawel, daarvan geef ik er nu eentje weg.

Meer nog: ik daag je uit!

Schrijf als antwoord op dit berichtje wat jij van deze bommajurk (maatje 40) wil maken, en je naam gaat in de blikken doos.

Deze give-away loopt nog tot 15 augustus tegen de noen. De onschuldige kinderhand doet dan de rest.

En er is meer. Het meest originele idee (met de intentie om het ook effectief uit te voeren, jaja) krijgt een paar bijpassende tonbout'oorbellen.

Jurk en oorbellen kunnen dan eens afspreken om samen assortie te zijn :)
Laat je gaan!

Alvast wat inspiratie bij Mme Zsazsa, Meisjesmama, Vermiljoen, Madewithlovebyhannah & Recycle my dress.
Zet je ook een link op jouw blog naar deze give-away?

Sokvriendje

Flickr is zo'n website waar ik uren op kan verdwalen... Tijdens één van mijn omzwervingen botste ik op deze foto. Een speurtocht op internet bracht me tot in Japan, bij dit grappige boekje.

De uitleg is heel eenvoudig, de tekens zijn Chinees maar die heb je niet nodig. Voor wie liever met de hand naait, je kan je sokmaatje zelfs zonder machine ineen steken.
De meest aangewezen kousen zijn liefst al eens gedragen (dan zijn ze wat meer 'gezet'), van mannelijk model en geurvrij :).

En tada, ziehier mijn eigenste maatje.

De kop, armen en oren maak je van één sok, het lijf van de andere. Ik heb nog niet geëxperimenteerd met verloren sokken in verschillende kleuren, zo van die kousen waarvan je denkt dat er twee de machine in gingen, maar op wonderbaarlijke wijze maar één weer uitkomt.


Zelf al een sokmaatje bijeengenaaid? Ik ben benieuwd!