Sprookjes in een tasje

Lieve K. werd 2. 
Ze is jongste van 3, met twee grote broers. Een echt meisje. 
Dus mocht er al een klein beetje bling bling bij, en als tegenhanger van al die lego in huis: haar eigen kleine 'peetjes'.

De appel toverde ik eerder al eens op een rugzakje. De achterkant werd een sprookjesbos(je).

En vanbinnen: een bling bling spiegeltje (met dank aan dit meisje voor de tip), kralen, sneeuwwitje en haar entourage (de prins zit met de andere dwergen en de heks te kaarten), een toverstaf en een paddenstoelenlichtje.

Een echte sjakossenmadam. Dat belooft.

Voor de bakker/voor de prutser

Bijna schooltijd, neefje B. gaat naar het eerste leerjaar en is er helegans klaar voor.
De boekentas, die koos hij zelf. 

Het is er één van Bakker - bakkertje, bakker, bakkermans, van bakkergem, bakkertje bakkertje(*) komt er dan spontaan in mij op :)


Een boekentas dus, en de pennenzak, die maakte tante tonBouton zelf. 

Dat die pennenzakken hier al van voor de zomer in den ronde vliegen. Vlijtige Oon zette ons op weg, en Spiegelstiksels deed er een schepje bovenop ter hoogte van de flapjes. Het resultaat: een leuk naaiprojectje waar een ex-kleuter heel erg blij van werd.


Tijdens het naaien heb ik nog enkele bevindingen meegemaakt - men maakt wat mee zo naaiende! Ik deel ze graag voor de prutsers zoals ik, teneinde u veel miserie te besparen.
Ik knip de hoekjes zoals Spiegelstiksels voordeed pas uit, nadat ik de zijnaden al aan elkaar gestikt heb. Bij een eerste versie deed ik het zoals haar, maar die uitknipsels pasten langs geen kanten op elkaar, met veel gepruts en een scheve pennenzak als resultaat.


Concreet verliep de tweede poging als volgt:
- Nadat de onderkanten aan elkaar gestikt zijn, leg ik de stof zoals Oon beschreef.
- Ik strijk eens over de vouwen. Met een strijkijzer :)
- Ik naai de zijkanten volledig aan elkaar, op een halve centimeter van de rand.
- Ik teken de vier hoekjes af. Hier kan je afhankelijk van de gewenste lengte en breedte kiezen voor vierkantjes of rechthoekjes.
- Ik knip de hoekjes uit. Er gaat dus ook een stuk van het zijstiksel af, dat geeft niet.
- Ik stik nog eens over het zijstiksel zodat de draad niet uitrafelt.
- Vanaf daar volg ik spiegelstiksels.


Leve de prutsers, ils tirent leur plan!


                                  (*)

Een danske placeren

Tussen het laptopgetokkel door, eentje uit de i-tunes map 'feest!'.
Niet voor mensen met een zittend gat.

Het blauwe meisje

Mijn neefje was drie toen hij het blauwe meisje schiep.

Het blauwe meisje – Krijt op terrastegel, 2009

In dezelfde reeks werden die dag ook nog het gele breedglimlachhoofdje zonder haar en het roodharig monstertje gecreëerd. Dat moest en zou vereeuwigd worden, want duurzaam is zo’n krijtkunstwerk niet.

Schoonzus had ooit ergens gezien dat een gesofisticeerde designmadam daar iets op gevonden had: kindertekening wordt pop. En of ik ook zoiets kon maken?

Na lang getwijfel over de stoffenkeuze (wit leek me te snel vuil, wit met blauwe bolletjes was dan weer te vrolijk) werd het, het oorspronkelijke canvas in gedachten, diepgrijs. Van bij de strik in Le’berg.

De tekening vergrootte ik en tekende ik met krijt op de stof. Hierover stikte ik (applikeergewijs) met blauw garen. Om zo’n lijn te stikken, stelde ik de steekbreedte in op 3, en de steeklengte op 0,3 (bijna nul dus). Beste even testen op een proeflapje. De stof voorzichtig begeleiden bij het stikken en er vooral voor zorgen dat je onderdraad spoeletje helemaal volgedraaid zit bij de start, want dit vreet kilometers draad!

Op de achterkant streek ik een merklapje met de strijkfolie van  Henny Gorel (te verkrijgen op de stoffenbeurs).

Nu maak je de eigenlijke ‘pop’.

Speld de voor- en achterflap met de goede zijde tegen elkaar, en leg ze zo dat je de achterkant van de voorkant ziet. (Dit lijkt complex, maar is het niet). Het is belangrijk dat je je opgestikte tekening kan zien om de omtrek van de pop te bepalen.
Teken dan met krijt, met een marge van zo’n 4 cm, de omtrek van je applicatie. Dit wordt de vorm van je pop. Voorzie voldoende marge, zodat je tekening niet scheef trekt als je de twee flappen aan elkaar naait en de pop opvult!
Stik dan de twee flappen aan elkaar op de getekende omtrek. Laat onderaan een voldoende ruime opening om de pop te vullen.
Stik dan naast je stiklijn een zigzaglijn (ik heb geen overlock) om uitrafelen tegen te gaan. Het vulgat onderaan niet dichtstikken! Knip tenslotte de overtollige stof weg tot vlakbij de zigzaglijn.

Alles binnenstebuiten keren, opvullen en vanonder dichtnaaien. 

Een blauw meisje is geboren.