Naakte feiten

T-shirt omhoog, buik uitsteken en schrijven maar op onze buik:

D-e  z-o-m-e-r

Foto, konijn & benenwerk: Bunnyspice

Het waren twee weken van contentement in die laatste nazomerzon, waarin alles draaide rond een vrij-gezellig chicaweekendje en prachtig trouwfeest. Foto's volgen, denk alvast Johnny Camione l' Amoroso, Gentse dokken en tien opgedraaide en opge-bollekes-klede madammen :) Dat krijg je als twee vriendinnen met elkaar besluiten te trouwen.


Op één van die nazomerochtenden (cornflakes in de mondhoeken, waar zijn die teenslippers en een trein die binnen 10 minuten staat te vertrekken) werden het lief en ik verrast. 
Wie had daar met zijn vettige pollen op onze ruit getekend? 
Tip: we wonen in wat onze vrienden 'de boomhut' noemen, op zo'n dikke 2 meter van de grond.

Nooit gedacht dat onze naakte vrienden van het oude huis ons zover zouden achtervolgen.


Terwijl ik hier met een berg zon in mijn hart afwezig zat te zijn, deden drie blogmadammen van tikkerke en kreeg ik de vraag om eens iets over mezelf te vertellen.
Bedankt voor de curieuzeneuzigheid Karen, Emilie en Cornelie!
Lijstjes zijn hieraan voorafgegaan, een klaagmuur vol uit de voegen gebarsten briefjes. Ahum :)


1. Ken je die videoclip van Blind Melon/No rain, met die bij in turnpak? 
Denk de bril weg, en dat was ik in het eerste leerjaar, zonder bril weliswaar, wel een beetje mollig.
Ik deed toen al graag van toneelke, we speelden het stuk Alfred J. Kwak van Herman Van Veen, en ik was één van de zingende zoemende bijen. Ik vind het nog altijd geweldig om eens het vel van een ander aan te doen, al komt het er de laatste jaren soms te weinig van.


2. Van te weinig verkleedgerief is anders geen sprake. Na meerdere verhuizingen kan ik van een tiental overvolle verkleedkoffers nog steeds moeilijk afstand doen. Menig kledingsstuk is ook al van mijn kleerkast naar mijn verkleedkoffer verhuisd, nog meniger omgekeerd. De pruiken blijven voorlopig nog waar ze zijn, maar in een stad waar niemand mij kent zou ik al eens een bril met plastieken glazen durven opzetten. Sjans dat ik veel volk ken in nog meer steden ;-)


3. En met die koffers ben ikzelf ook al enige keren verhuisd. 8 keer welgeteld. Terwijl dat mij vroeger als kind één van de grootste verschrikkingen leek, van huis te wisselen, zie ik er nu ook wel fijne kantjes van. Enkele toch. Mail me gerust voor al uw morele verhuisbijstand.


4. Ik werk met computers en letters, ook al heb ik eigenlijk geen zittend computergat en loens ik een beetje na een dag cijfers op een scherm.
Twee jaar gelden heb ik dan ook van ommezwaai gedaan, en nu combineer ik de gatzitterij met lerares-in-wording zijn. Want via afstandsonderwijs kan je tegenwoordig worden wat je wil - zelfs vroedvrouw.
Soms zwaar, studeren en werken, maar vooral ongelooflijk spannend. Het is een kinderdroom die uitkomt om helemaal tijdvergetend (wat is een lesuur kort!) voor de klas te staan.


5. Op tijd komen is niet mijn sterkste. Ken je dat spelletje van raad eens een minuut? Tja...


6. Een goede reden om te laat te komen vind ik 'ik moest mijn boek nog uitlezen'. Een boek laat zich niet zomaar wegleggen, zeker niet als je bijna op het einde zit. Ik lees heel graag en zet mijn boeken op kleur in de boekenkast. 
Het boek dat ik vanochtend uitlas op de pendeltrein was Cold Spring Harbor van Richard Yates, die je wellicht kent van Revolutionary Road. Niemand kan schrijven als die man. Heel mooi.
Eerste zin:
"Alle zorgen om Evan Shepards onbehouwen jeugd werden goedgemaakt toen hij op zijn zeventiende, in 1935, verliefd werd op auto's."


7. Ik heb mijn broek gesleten in het jeugdwerk, speelpleinwerk. Als kind vond ik het een grote verschrikking. Ik ben welgeteld één middag naar het speelplein gegaan, maar vanaf een jaar of 16 werd dat plots een ongelooflijke uitlaatklep. Ik heb er meer geleerd dan in mijn vier euh zes jaar op de uniefbanken...


8. Over broeken gesproken, ik draag zelden de een broek, aan rokken echter geen gebrek in de kleerkast.


9. Op tram 3 gaan zitten vond ik echt louterend, ik kan het iedereen aanraden. Je vraagt je minder af waar die tram naartoe rijdt, maar geniet des te meer van met je hoofd uit het raampje hangen en van het uitzicht te genieten. Bij onze trams moet je daarvoor nogal halsbrekende toeren uithalen, maar de oude Portugese trammetjes zijn hiervoor uiterst geschikt.


10. Tijdens die startrit op tram 3 heb ik de televisie uit de ruit gegooid - bij wijze van spreken, we kijken er wel nog dvd's op, maar weg met antennes, kabels en digiboxen. 
Een verademing, echt.

Zo, en dan is het nog mijn beurt om nieuwsgierig te zijn, dus gooi ik het stokje door naar 
° Spiegelstiksels
° Sotlikes
° Janina

.tonBouton. in 100 en enige voorwerpen

Oon zette het in gang, en liet al een ganse regenboog schatten passeren. 
Deze madam deed er vandaag nog een schepje bovenop. Ben benieuwd of hun huis erna ook zo'n stal was als de mijne...


Ik heb er nog eentje klaar, deze keer met een kleur dat eigenlijk feitenlijk geen kleur is - zwart. 


13. 

Mijn zwarte schatten.

° Onsterfelijke vetplant in Schotse zwarte mok. Cadeautje van mijn lief ter herinnering aan zijn overgetelijke Schotland whiskey trip (zonder mij weliswaar). Porselein, kloek, draagt het label 'radijs'. Luchthaven Glasgow, 2011

° Book bunny. Verjaardagscadeau aan mijn lief, om zijn zware lectuur wat ruggensteun te geven. Cadeauwinkeltje Gent, 2011.

° Dwarsligger. Mijn lievelingsboek in klein formaat, om altijd bij de hand te hebben wanneer de leesnood te hoog is. Paard van Troje, 2010.

° Venetiaans gondelbolbootje. Gebruikt voor het spel 'iets zichtbaar verstoppen' in Argentinië. Hout en glas, met zilveren opschrift Venezia. Schudbolletje met zilversneeuw in water bovenop. Meegenomen uit een huurappartement in Buenos Aires door mijn reisgezellen en cadeau gekregen enkele weken na ontvoering. Buenos Aires, 2009.

° ♥ knoopje uit Parijs. Meegebracht door Tweemeisjes en per post naar de Vlaanders gefladderd. Plastiek, in Argentijns zwart kadertje gekleefd. Nederland 2011.

° Portugees kipje. Metaal geverfd. Lissabon 2007.

° Kurkentrekker snor. Nieuwjaarscadeau, multifunctioneel en zeer onderhoudend tijdens feestjes. In bijhorende snorrendoos, 2011.

° Moleskine Parijs. Uitvoerig verslagboekje, met nummering op kaart van velerlei bezienswaardigheden en categorisch overzicht. Eerste aantekeningen dateren van 2009.

Mocht je van pikkedief kunnen doen, wat zou jij in je sjakosj moffelen?

Ver-t a a r t

Ik ben vertaart. Een taartje ouder. Een oude taart nog net niet :) 

Vriendin N. was vroeg opgestaan, om op een kookeiland met mij van Nigella te doen. 

N. doet een Nigella'ke.

Wij zijn een goed team, N. en ik. 

Zo heeft zij me geleerd dat je met een ei moet schudden om te weten of het overtijd is. Meetjeslandse wijsheden, daar smullen we van.

En ik liet haar haar momentje, met de chocola en de pannenlekker.

Deze snoepjes, van porselein, werden getest en goedbevonden, om er uw bladerdeeg mee voor te bakken. Dàg slappe taartbodems!

We vonden ook de truuk met het bakpapier uit, kwestie van de chocola royaal uit te smeren en de presenteerschaal onbevelkt te kunnen voorschotelen aan uw gasten.

En toen kwam het volk, at, dronk, en liet een frigo vol halve taart achter. Het was een heerlijke dag!

Ps: Raad eens wat ik als ontbijt op bed gegeten heb vandaag?

Pps: Geloof het of niet, maar die platte bruine ingezakte taart links was ronduit de lekkerste!

.tonBouton. in 100 en enige voorwerpen

12.

'Rood'.

° Kledingborstel kameel, rood velours, met staartje. Rommelmarkt.
° Telraam, met ongeveer 10x 10 bolletjes, niet nageteld, wankel. Rommelmarkt.
° Melodica, merk Hohner, plastiek, voor wanneer de accordeon te zwaar is. Rommelmarkt 9040 Gent.
° .tonBoutoorbellen. met Brusselse rommelmarkt knopen.
° Punnikpaddenstoel, geverfd hout. Wegens punnik jeugdtrauma's nog niet gebezigd. Deel van paddenstoelenverzameling. Rommelmarkt ergens ten velde.
° Vanillesuiker, Portugees, hangt ingekaderd de keuken te begeuren. A vida Portuguesa, Porto 2011.
° dvd Gosford Park, zwaar hilarisch en tijdens een moordweekendje geïmiteerde film van Robert Altman, 2001.
° Blikken doosje, met Russisch opschrift. Rommelmarkt aan de Zsa Zsa Rouge.
° Muziekdoosje, La vie en rose. The Grasshopper, Brussel.
° Plastieken lintmeter, voor het betere naaimeetwerk. Carrefour, Gent.

Met dank aan Oon voor de voorzet. 
En ja, ik heb eens een nieuwe kodak nodig, of zomerzon.

Voor de bakker/voor de prutser

Bijna schooltijd, neefje B. gaat naar het eerste leerjaar en is er helegans klaar voor.
De boekentas, die koos hij zelf. 

Het is er één van Bakker - bakkertje, bakker, bakkermans, van bakkergem, bakkertje bakkertje(*) komt er dan spontaan in mij op :)


Een boekentas dus, en de pennenzak, die maakte tante tonBouton zelf. 

Dat die pennenzakken hier al van voor de zomer in den ronde vliegen. Vlijtige Oon zette ons op weg, en Spiegelstiksels deed er een schepje bovenop ter hoogte van de flapjes. Het resultaat: een leuk naaiprojectje waar een ex-kleuter heel erg blij van werd.


Tijdens het naaien heb ik nog enkele bevindingen meegemaakt - men maakt wat mee zo naaiende! Ik deel ze graag voor de prutsers zoals ik, teneinde u veel miserie te besparen.
Ik knip de hoekjes zoals Spiegelstiksels voordeed pas uit, nadat ik de zijnaden al aan elkaar gestikt heb. Bij een eerste versie deed ik het zoals haar, maar die uitknipsels pasten langs geen kanten op elkaar, met veel gepruts en een scheve pennenzak als resultaat.


Concreet verliep de tweede poging als volgt:
- Nadat de onderkanten aan elkaar gestikt zijn, leg ik de stof zoals Oon beschreef.
- Ik strijk eens over de vouwen. Met een strijkijzer :)
- Ik naai de zijkanten volledig aan elkaar, op een halve centimeter van de rand.
- Ik teken de vier hoekjes af. Hier kan je afhankelijk van de gewenste lengte en breedte kiezen voor vierkantjes of rechthoekjes.
- Ik knip de hoekjes uit. Er gaat dus ook een stuk van het zijstiksel af, dat geeft niet.
- Ik stik nog eens over het zijstiksel zodat de draad niet uitrafelt.
- Vanaf daar volg ik spiegelstiksels.


Leve de prutsers, ils tirent leur plan!


                                  (*)