Heb je je ooit al eens afgevraagd wat er zoal te stempelen valt (voor de Vlaming: hiermee bedoelen we we degelijk niet 'doppen')? Wij wel!
In de aanloop naar Van Katoen wordt er hier een en ander bijeengebrainstormd. We laten al een paar tipjes los, maar voor het echte werk moet je op 14 april op Van Katoen zijn. Ik heb uit goede bron vernomen dat er hier en daar nog wat plaatsjes zijn in de workshops, dus haast je rep je zeere ende rap.
Braadpan van in de jaren stillekens, die minstens 10 hongerigen kan vullen en haast evenveel weegt als haar inhoud in liters water. Nog niet getest, maar kan ongetwijfeld ovenheerlijk ongekneed brood voortbrengen, alsook menige stoofpot en zelfs al eens een mosselke. Past evenwel niet in de pompbak en amper in de kast :) Vandaag van de grond geraapt in deze kringwinkel, en per plooifiets en beestenwagon naar het Gentse gebracht. Net toen ik beslist had de aanschaf van the real thing nog even uit te stellen.
Ik maakte vandaag mijn eerste Prezi, zo wijs dat dat is! De Prezi is voor een lesje dat ik vrijdag ga geven in het 6e leerjaar. Krijg je al goesting om te gaan tekenen of Preziën?
Ik beken... soms sukkel ik in slaap in de cinema, om dan na enkele minuten wakker te schrikken en het gevoel te hebben dat ik vanalles gemist heb. Ken je dat ook, zo'n slaapdronken paniekske?
Bij de Turing horse was het weer zover. Na een kwartier zat ik te knikkebollen, geen intellectuele hoofdpose die me kon tegenhouden. Hmm, niet meteen een aanrader zou je dan denken? Mis poes.
Dat slaapje was zo'n loutering! Ik had het gevoel alsof ik niets van de film gemist had en zat de overige twee uren met wijdopen ogen meer dan midden in de film.
Hoe dat kan? De Turin horse is misschien wel de a-ller-traa-aa-aag-ste film die ik ooit zag. Hij duurt behoorlijk lang, en voor elke scene wordt int lang en int breed de tijd genomen. Zo veel zelfs, dat je niet anders kan dan je overgeven aan het moment zelf en kijken, voelen, ruiken, proeven van wat er gebeurt. De traagheid van de tijd voelen en er toch even helemaal van loskomen.
De film gaat over het Turijnse paard, een paard dat volgens menigeen ervoor gezorgd heeft dat Nietzsche gek geworden is. Nietzsche zag hoe het paard afgerost geslagen werd, en sloeg zijn armen rond de nek van het beest. Kort daarna verloor hij - Nietzsche - voorgoed zijn zinnen.
Wie dat paard is, kom je in deze film te weten. Voor zover je al in de ziel van een paard kan kijken, in the Turin horse kom je er toch even heel dichtbij. Je wordt teruggeblazen in het leven van twee mensen en een paard, waar weinig gebeurd, maar de onderhuidse spanning is toch te snijden. Plak daar nog een melancholische soundtrack en prachtige beelden bij...
